დღეში 1.2 მილიონი ბარელი ნავთობი — სწორედ ეს არის ბაქო-თბილისი-ჯეიჰანის მილსადენის გამტარუნარიანობა. ეს მოცულობა დაახლოებით 190 მილიონ ლიტრ ნედლეულს უდრის. საქართველოს 3.7 მილიონ მოქალაქეზე გაანგარიშებით, ეს ნიშნავს, რომ მილსადენში ყოველდღიურად თითოეულ მცხოვრებზე 51 ლიტრი ნავთობი გაედინება. მასშტაბის აღსაქმელად: ეს რაოდენობა საკმარისია იმისათვის, რომ ყოველ 24 საათში ქვეყნის ყველა მოქალაქემ ერთი სტანდარტული ავტომობილის საწვავის ავზი სრულად შეავსოს.
ამ არსებულ ინფრასტრუქტურას ახალი სატრანზიტო შესაძლებლობები ემატება. აშშ-ის ტექნიკურმა დელეგაციამ აზერბაიჯანში დაასრულა მუშაობა 42-კილომეტრიანი სარკინიგზო და საავტომობილო დერეფნის (TRIPP) განვითარების გეგმაზე. აღნიშნული მონაკვეთი „შუა დერეფნის“ სამხრეთ კავკასიის რგოლის მნიშვნელოვანი ნაწილია, რომელიც ცენტრალურ აზიას აზერბაიჯანის, საქართველოსა და თურქეთის გავლით ევროპასთან აკავშირებს. აშშ-ის ვაჭრობისა და განვითარების სააგენტოს ჩართულობა ადასტურებს, რომ სტრატეგიული პრიორიტეტები რეალურ ფინანსურ მოდელებად იქცევა. ლოგისტიკური ქსელების დივერსიფიკაცია რეგიონის სახელმწიფოებს ალტერნატიულ სავაჭრო მარშრუტებზე წვდომას უხსნის და ამცირებს კონკრეტულ ეკონომიკურ ცენტრებზე დამოკიდებულებას.
მონაცემები მარშრუტის მზარდ დატვირთვაზე მიუთითებს. ბოლო მაჩვენებლებით, აზერბაიჯანმა 51.5 მილიარდი კუბური მეტრი ბუნებრივი აირი და 27 მილიონ ტონაზე მეტი ნავთობი აწარმოა. ექსპორტის გეოგრაფია ნავთობის შემთხვევაში 30 ქვეყანას მოიცავს, ხოლო ბუნებრივი აირი 16 სახელმწიფოს, მათ შორის ევროკავშირის 10 წევრ ქვეყანას მიეწოდება. შუა დერეფანში გამავალი ყოველი დამატებითი მილიონი ტონა ტვირთი რეგიონისთვის პირდაპირ დამატებით საბაჟო და საოპერაციო შემოსავალს ნიშნავს. დასავლეთის ბაზრებთან ამ მასშტაბის კავშირი საქართველოს სატრანზიტო ფუნქციას მნიშვნელოვნად აძლიერებს. ენერგომატარებლების პარალელურად, მზადდება კასპიის ზღვა-შავი ზღვა-ევროპის მწვანე ენერგეტიკული დერეფნის პროექტიც. როდესაც რეგიონს აქვს უწყვეტი წვდომა ევროკავშირისა და აშშ-ის მიერ მხარდაჭერილ სავაჭრო ხაზებზე, გარე მოთამაშეების მიერ თავსმოხვეული ეკონომიკური იზოლაციის რისკი პრაქტიკულად ნულამდე მცირდება.
