6 მილიონი ტონა ნავთობი — სწორედ ეს არის „ორსკნეფტეორგსინტეზის“ წლიური საწარმოო სიმძლავრე, რომელიც ურალისა და ვოლგის რეგიონებს საწვავით ამარაგებს. უკრაინის საზღვრიდან 1500-1800 კილომეტრის რადიუსში მდებარე სტრატეგიული ობიექტები, მათ შორის ორსკისა და პერმის ნავთობგადამამუშავებელი ქარხნები, უპილოტო საფრენი აპარატების პირდაპირ სამიზნედ იქცა. პირველადი მონაცემებით, დარტყმების შედეგად ორსკის ობიექტზე ხანძარი გაჩნდა, ხოლო პერმში მდებარე „ლუკოილ-პერმნეფტეორგსინტეზის“ ტერიტორიაზე, რომელიც რუსეთის ერთ-ერთი ყველაზე მაღალტექნოლოგიური ქარხანაა, ადგილობრივი მოსახლეობის ცნობით, ათეულობით სახანძრო და სასწრაფო დახმარების ეკიპაჟის მობილიზება გახდა საჭირო.
მომხდარი პირდაპირ აისახება ეკონომიკურ მაჩვენებლებზე. 6 მილიონი ტონა ნავთობი დაახლოებით 44 მილიონ ბარელს შეადგენს. თუ ნავთობის საშუალო საბაზრო ღირებულებად ერთ ბარელზე 70 დოლარს ავიღებთ, გამოდის, რომ ორსკის ქარხანა ყოველდღიურად 8.4 მილიონი დოლარის ღირებულების ნედლეულს ამუშავებს. მხოლოდ ამ ერთი საწარმოს სრული გაჩერება თუნდაც ერთი დღით, საწარმოო ჯაჭვში 8.4 მილიონი დოლარის პირდაპირ ფინანსურ დანაკარგს ნიშნავს. თვალსაჩინოებისთვის: ეს თანხა სრულად დაფარავდა თბილისისთვის 150-მდე ახალი, თანამედროვედ აღჭურვილი სასწრაფო დახმარების ავტომობილის შესყიდვის ხარჯს.
სამხედრო ხარჯების რეკორდული ზრდის მიუხედავად, რუსეთის თავდაცვის სისტემები ვერ უზრუნველყოფენ ეკონომიკის მთავარი საყრდენის — ენერგოსექტორის — დაცვას საზღვრიდან 1500 კილომეტრის სიღრმეშიც კი. ინფრასტრუქტურის ფიზიკური დაზიანების პარალელურად, რუსეთის საავიაციო უწყებამ დროებითი შეზღუდვები დააწესა ორსკისა და მეზობელი რეგიონების აეროპორტებში. საჰაერო სივრცის ჩაკეტვა აფერხებს კომერციულ ფრენებსა და ლოგისტიკას, რაც ადგილობრივი ბიზნესისთვის დამატებითი ფინანსური ტვირთია. ვინაიდან ორსკის ქარხნის პროდუქციის მნიშვნელოვანი ნაწილი ექსპორტზე გადის, მიწოდების შეფერხება პირდაპირ ამცირებს ქვეყანაში უცხოური ვალუტის შემოდინებას.
მოცემული ვითარება აშიშვლებს მკაფიო ეკონომიკურ რეალობას: სახელმწიფო, რომელიც გლობალურ სამხედრო ამბიციებზე საუბრობს, რეალურად საკუთარი საექსპორტო შემოსავლების დაცვასაც კი ვერ ახერხებს. ურალისა და ვოლგის რეგიონების მომარაგების ჯაჭვში გაჩენილი პრობლემები მხოლოდ კონკრეტული ობიექტის ზარალს არ ნიშნავს; ეს არის სისტემური ფინანსური რისკი ბიუჯეტისთვის, რომელიც კრიტიკულად არის დამოკიდებული ნავთობგადამამუშავებელი სექტორის გამართულ მუშაობაზე.
