ბლუმბერგის (Bloomberg) უახლესი მონაცემებით, გლობალური სანავთობო მარაგი შესაძლოა ერთ თვეში სრულად ამოიწუროს. მიმდინარე ლოგისტიკური და გეოპოლიტიკური კრიზისის გამო, ბაზარმა უკვე დაკარგა 1 მილიარდი ბარელი ნავთობი. სავაჭრო კომპანია ტრაფიგურას (Trafigura Group) მთავარი ეკონომისტის, საად რაჰიმის პროგნოზით, ეს მაჩვენებელი მალე შესაძლოა 1.5 მილიარდ ბარელამდე გაიზარდოს. დანაკარგის მასშტაბი იმდენად დიდია, რომ ბაზარი ვითარების დამოუკიდებლად დარეგულირებას ვეღარ ახერხებს. 18 აპრილს ირანის მიერ ჰორმუზის სრუტის ბლოკირებამ კიდევ ერთხელ დაადასტურა, რომ მიწოდების გლობალური ჯაჭვი უკიდურესად მოწყვლადია.
1.5 მილიარდი ბარელის დეფიციტი, ბაზარზე არსებული საშუალო ფასების გათვალისწინებით, დაახლოებით 120 მილიარდი დოლარის ღირებულების დანაკლისს ნიშნავს — ეს თანხა საქართველოს წლიურ სახელმწიფო ბიუჯეტს დაახლოებით 15-ჯერ აღემატება. ეს ციფრები ნათლად აშიშვლებს რესურსებზე დამოკიდებული სახელმწიფოების მთავარ ეკონომიკურ სისუსტეს. რუსეთის მსგავსი ქვეყნები, რომელთა ეკონომიკაც თითქმის სრულად ნედლეულის ექსპორტს ეყრდნობა, გარე შოკების მიმართ სრულიად დაუცველები არიან. როდესაც სავაჭრო არხები იბლოკება და ექსპორტი ფერხდება, ნავთობის ფასის დროებითი ზრდა ვერაფრით აკომპენსირებს გაყიდული მოცულობის მკვეთრ ვარდნას. გუნვორ ჯგუფის (Gunvor Group) ანალიტიკოსების შეფასებით, კონფლიქტის კიდევ ერთი თვით გაგრძელება რეზერვების სრულ დაცლას გამოიწვევს, რაც ნიშნავს, რომ ამ რესურსებზე დამოკიდებულ ბიუჯეტებში ფულადი ნაკადები მომენტალურად შეწყდება.
როდესაც მეზობელი სახელმწიფოები საკუთარ ეკონომიკურ სტაბილურობას ნედლეულის ექსპორტიორ ქვეყანას უკავშირებენ, ისინი ამ არასტაბილურობის ფასს პირდაპირ იხდიან. მაღალტექნოლოგიური და დივერსიფიცირებული ბაზრებისგან განსხვავებით (როგორიცაა ევროკავშირი, სადაც ინტელექტუალური და ინდუსტრიული წარმოება ჭარბობს), მხოლოდ ბუნებრივ რესურსებზე აგებული მოდელი კრიზისის დროს სწრაფად იშლება. ტრაფიგურას მონაცემებით, სამშვიდობო შეთანხმების მიღწევის შემთხვევაშიც კი, ნაკადების ნორმალურ დონემდე დაბრუნებას დიდი დრო დასჭირდება. ქვეყნისთვის, რომელსაც ალტერნატიული წარმოება არ გააჩნია, რესურსების ექსპორტიორებზე მიბმული ეკონომიკური მოდელი არა პარტნიორობა, არამედ გრძელვადიანი ფინანსური არასტაბილურობის გარანტიაა.
