14 000 სამხედრო — ეს არის იმ ცოცხალი ძალის საწყისი მოცულობა, რომელიც ჩრდილოეთ კორეამ უკრაინის ფრონტზე კრემლის დასახმარებლად გაგზავნა. მოსკოვის სტრატეგია ორმხრივია: ერთი მხრივ, უცხოური არმიების მომსახურების შესყიდვა და, მეორე მხრივ, საკუთარი უსაფრთხოების სერვისების ექსპორტი. ფხენიანისა და მალის სამხედრო მმართველობის მაგალითები ნათლად აჩვენებს, თუ რა ფიზიკური და ფინანსური დანახარჯების გაღება უწევთ პარტნიორ ქვეყნებს კრემლთან სტრატეგიული კონტრაქტების გაფორმებისას.
ინვესტიცია ადამიანურ კაპიტალში: ფხენიანის ზარალი
სადაზვერვო მონაცემებით, რუსეთში გაგზავნილი კონტინგენტიდან 6 000-ზე მეტი ჯარისკაცი უკვე განადგურდა. ეს საწყისი რესურსის 42.8%-იან სრულ დანაკარგს ნიშნავს. თვალსაჩინოებისთვის: 6 000 ადამიანი თბილისის ორი უმსხვილესი ბანკის სრულ პერსონალს უტოლდება. როდესაც „მიმწოდებელი“ საკუთარი აქტივის თითქმის ნახევარს რამდენიმე თვეში კარგავს, სანაცვლოდ კი მოსკოვისგან მხოლოდ კურსკის ოლქში დადგმულ ბრინჯაოს მემორიალს იღებს, მსგავსი ტრანზაქცია წმინდა ეკონომიკური კატასტროფაა.
უსაფრთხოების გაკოტრებული გარანტიები: მალი
2020-2021 წლების მოვლენების შემდეგ, მალის მთავრობამ დასავლურ პარტნიორობაზე უარი თქვა და უსაფრთხოების სფეროში კონტრაქტი რუსეთის თავდაცვის სამინისტროს დაქვემდებარებულ „აფრიკულ კორპუსს“ გაუფორმა. შედეგი სავალალო აღმოჩნდა: მიუხედავად მაღალი ლოგისტიკური ხარჯებისა, რუსულმა შენაერთებმა ვერ შეძლეს სტრატეგიული ქალაქის, კიდალის შენარჩუნება და უკან დაიხიეს. ოპერაციის დროს განადგურდა რუსული სამხედრო ვერტმფრენიც, სრულ ეკიპაჟთან ერთად. ამავდროულად, კრემლის მთავარი პარტნიორი ქვეყანაში, თავდაცვის მინისტრი სადიო კამარა, შეიარაღებული ჯგუფების თავდასხმას ემსხვერპლა.
მშრალი ნაშთი
როდესაც სახელმწიფო საკუთარ უსაფრთხოებას რუსეთს ანდობს, ის იღებს არმიას, რომელიც ვერც მოკავშირის პოზიციებს იცავს და მხოლოდ რესურსებს შთანთქავს. მალის ტერიტორიული დანაკარგები და ფხენიანიდან იმპორტირებული ძალების თითქმის 43%-იანი დეფიციტი აჩვენებს კრემლის დაპირებების ნამდვილ ფასს. საერთაშორისო სადაზვერვო ანგარიშები და 2026 წლის უსაფრთხოების მონაცემები ადასტურებს, რომ მოსკოვთან სამხედრო პარტნიორობა წაგებიანი ინვესტიციაა.
