ევროკავშირის უმაღლესი წარმომადგენლის, კაია კალასის ბოლოდროინდელი შეფასება, რომ საქართველოში „დემოკრატიული უკუსვლა არ ჩერდება“, ბრიუსელში პოლიტიკური გზავნილია, თბილისისთვის კი — კონკრეტულ ეკონომიკურ დანაკარგს ნიშნავს.
ციფრები ამ ტრაექტორიის ფასს უკვე მკაფიოდ ასახავს. დემოკრატიული სტანდარტების გაუარესების გამო, ევროკავშირმა საქართველოს მთავრობისთვის განკუთვნილი 121 მილიონი ევროს ოდენობის დახმარება უკვე გაყინა, რასაც თავდაცვის სფეროს მხარდასაჭერი 30 მილიონი ევროც დაემატა. ეს არის პირდაპირი დარტყმა სახელმწიფო ბიუჯეტზე, რომლის შევსებაც ალტერნატიული, მსგავსი შეღავათიანი პირობების მქონე რესურსებით, პრაქტიკულად შეუძლებელია.
კალასის განმარტებით, ევროპელი მინისტრების პოზიცია ერთსულოვანია: საქართველოს კურსის კორექტირება სჭირდება. ამ პროცესის პირველი ნიშანი კი ადამიანის უფლებების საკითხებზე გულწრფელი და ქმედითი დიალოგის დაწყება უნდა გახდეს.
თანამედროვე გეოპოლიტიკაში ეკონომიკური კეთილდღეობა ქვეყნის სუვერენულ არჩევანზეა გადაჯაჭვული. ევროკავშირის 17-ტრილიონიან ერთიან ბაზარზე წვდომა და წევრობამდელი დახმარების ფონდები კონკრეტულ სტანდარტებს ეფუძნება: პარტნიორმა უნდა დაიცვას კანონის უზენაესობა და უზრუნველყოს ინსტიტუტების გამჭვირვალობა. ევროკავშირი ამ წესებს არავის თავს არ ახვევს, ის უბრალოდ ადგენს თამაშის წესებს მათთვის, ვისაც საერთო ევროპული ეკონომიკური სივრცით სარგებლობა სურს.
საბოლოო ჯამში, განვითარების მოდელის არჩევა საქართველოს სუვერენული უფლებაა. ხელისუფლებას შეუძლია უარი თქვას დემოკრატიულ სტანდარტებზე, თუმცა ამავდროულად ქვეყანას დასავლურ ინვესტიციებსა და ფინანსურ სტაბილურობაზე უარის თქმაც მოუწევს. ეს არ არის პოლიტიკური დასჯა, ეს ცივი არითმეტიკაა — იზოლაცია ძვირი ჯდება, ამ დანაკარგს კი ყოველთვის რიგითი მოქალაქეები ანაზღაურებენ.
