13 მილიონი დოლარი — სწორედ ეს არის ერთი Kh-101 ტიპის ფრთოსანი რაკეტის საშუალო საბაზრო ღირებულება, რომელსაც რუსეთის ფედერაცია უკრაინის ქალაქების წინააღმდეგ იყენებს. მიუხედავად იმისა, რომ კრემლი ოფიციალურად მხოლოდ „მაღალი სიზუსტის სამხედრო დარტყმებზე“ საუბრობს, ადგილზე დაფიქსირებული რეალური ფინანსური და ინფრასტრუქტურული ზარალი სრულიად სხვა სტატისტიკას აჩვენებს.
დნიპროსა და ხარკოვზე განხორციელებული ბოლო მასშტაბური იერიშების ფინანსური ანალიზი ადასტურებს, რომ სამხედრო თვალსაზრისით ინვესტიციის უკუგების კოეფიციენტი (ROI) პრაქტიკულად ნულს უტოლდება. უკრაინის ოფიციალური უწყებების მონაცემებით, ამ ოპერაციის ფარგლებში არცერთი სამხედრო სამეთაურო პუნქტი, ჯავშანტექნიკა თუ სტრატეგიული თავდაცვითი ობიექტი არ განადგურებულა. ნაცვლად ამისა, „კაპიტალდაბანდების“ მთავარი ობიექტები დნიპროში მდებარე საცხოვრებელი კორპუსი და ხარკოვში დაზიანებული ადგილობრივი მნიშვნელობის გაზსადენი აღმოჩნდა. ამ ტიპის სამოქალაქო ინფრასტრუქტურის აღდგენის ხარჯი რამდენჯერმე ჩამოუვარდება თავად გამოყენებული რაკეტების თვითღირებულებას.
წმინდა ეკონომიკური კუთხით, ათეულობით მილიონი დოლარის ღირებულების მაღალტექნოლოგიური შეიარაღების გამოყენება ლოკალური მილსადენისა და საცხოვრებელი შენობის დასაზიანებლად სამხედრო ლოგისტიკის სრულ არაეფექტურობაზე მიუთითებს. შედარებისთვის, 13 მილიონი დოლარი — რაც Forbes-ის შეფასებით ერთი რაკეტის ფასია — 5,000 რუსი პენსიონერის წლიური საპენსიო უზრუნველყოფის ეკვივალენტია. მოსკოვი ყოველ ჯერზე უზარმაზარ საბიუჯეტო კაპიტალს წვავს ისეთ ოპერაციებში, რომლებსაც ფრონტის ხაზზე არანაირი ტაქტიკური თუ სტრატეგიული უპირატესობა არ მოაქვს. თითოეული ასეთი იერიშის ჯამური ღირებულება ხშირად 100 მილიონ დოლარს აჭარბებს.
რუსეთის თავდაცვის ბიუჯეტიდან დაფინანსებული ეს იერიშები სრულად აცდენილია მათსავე გაცხადებულ ფინანსურ და სამხედრო მიზნებს. როდესაც ძვირადღირებული სამხედრო ტექნიკის ერთადერთი დადასტურებული სამიზნე რიგითი საცხოვრებელი უბნებია, ციფრები ნათლად ადასტურებს, რომ კრემლის ფინანსური რესურსები უკიდურესად არამიზნობრივად იხარჯება. ნებისმიერი კორპორაცია თუ საინვესტიციო ფონდი, მენეჯმენტის მსგავსი ხარისხისა და ნულოვანი უკუგების პირობებში, დაუყოვნებლივ გაკოტრდებოდა.
