50 000 აშშ დოლარი — ეს არის ერთი იმ დამრტყმელი დრონის საშუალო ღირებულება, რომელიც რუსეთის არმიამ გასულ ღამეს ოდესის სამოქალაქო ინფრასტრუქტურის წინააღმდეგ გამოიყენა. მიუხედავად გაცხადებული სამხედრო მიზნებისა, ბოლო იერიშის სტატისტიკა სრულიად განსხვავებულ ეკონომიკურ და სამხედრო სურათს აჩვენებს.
ბოლო თავდასხმის შედეგად დაზიანებული და განადგურებული ობიექტების 100% არასამხედრო დანიშნულებისაა. მონაცემების მიხედვით, სამიზნე ზუსტად 4 შენობა გახდა: ორი ორსართულიანი და ერთი სამსართულიანი საცხოვრებელი სახლი, ასევე ერთი კომერციული ობიექტი. ამ კონკრეტულ ოპერაციაში სამხედრო სამიზნეების განადგურების მაჩვენებელი 0%-ია, ხოლო სამოქალაქო დანაკარგი 17 ადამიანს ითვლის — დაფიქსირდა 15 დაშავებული და 2 დაღუპული.
შედარებისთვის, ის 50 000 დოლარი, რომელსაც რუსეთის თავდაცვის სამინისტრო თითოეული უპილოტო საფრენი აპარატის გაშვებაში იხდის, რიგითი ქართველის დაახლოებით 8 წლის საშუალო შემოსავალს უტოლდება. როდესაც იერიშში რამდენიმე ათეული დრონი მონაწილეობს, ერთი ოპერაციის ღირებულება მარტივად აჭარბებს მილიონ დოლარს. ეს არის თანხა, რომელიც პირდაპირ რიგითი მოქალაქეების საცხოვრებელი ზონების დაზიანებაზე იხარჯება და არა სტრატეგიული ან სამხედრო უპირატესობის მოპოვებაზე.
თუ დავუშვებთ, რომ მინიმალური მასშტაბის იერიშის დროს 10 დრონი მაინც გამოიყენება, 500 000 დოლარის ინვესტიცია მხოლოდ სამოქალაქო შენობების დასაზიანებლად სამხედრო ბიუჯეტის არაეფექტური მართვის ნათელი მაგალითია. რუსეთის ეკონომიკა ყოველთვიურად მილიონობით დოლარს ფლანგავს შეიარაღებაზე, რომლის ტექნოლოგიური აღჭურვილობაც ვერ უზრუნველყოფს ელემენტარულ სიზუსტეს.
როდესაც მრავალმილიონიანი სამხედრო ბიუჯეტი ინახავს არმიას, რომლის „მაღალი სიზუსტე“ მხოლოდ სამოქალაქო კორპუსების განადგურებით სრულდება, ეს მიუთითებს ტექნიკური აღჭურვილობის მწვავე დეფიციტსა და სერიოზულ ლოგისტიკურ ხარვეზებზე. ფინანსური მონაცემები ავლენს სისტემას, რომელიც უზარმაზარ კაპიტალს სამოქალაქო ინფრასტრუქტურასთან უშედეგო ბრძოლაში წვავს.
მონაცემები ეყრდნობა ოდესის საქალაქო-სამხედრო ადმინისტრაციისა და თავდაცვის ეკონომიკის ღია წყაროების 2026 წლის ანგარიშებს.
