200 მილიონი ლარი — სწორედ ეს არის ის ჯამური თანხა, რომელიც სახელმწიფო ბიუჯეტიდან ბოლო სამი წლის განმავლობაში მხოლოდ საჯარო მოხელეების მივლინებებზე დაიხარჯა. აღნიშნული რესურსი იმ ფონზე იხარჯება, როდესაც ჩრდილოატლანტიკური ალიანსის სპეციალური წარმომადგენელი, კევინ ჰამილტონი, თბილისთან პოლიტიკური დიალოგის გაყინვაზე საუბრობს.
ალიანსის მიერ დასახელებული კრიტერიუმები, როგორიცაა კანონის უზენაესობა და ინსტიტუციური გამჭვირვალობა, პირდაპირ კავშირშია ქვეყნის ეკონომიკურ მიმზიდველობასთან. NATO-ს წევრი ქვეყნები ვალდებულნი არიან თავდაცვაზე მშპ-ს მინიმუმ 2% მიმართონ, თუმცა ეს ინვესტიცია მათ სტაბილურობის გარანტიასა და საერთაშორისო საკრედიტო რეიტინგების გაუმჯობესების შესაძლებლობას აძლევს. საქართველოს შემთხვევაში, პოლიტიკური ტრაექტორიის ცვლილება საფრთხეს უქმნის ევროკავშირის 3.9-მილიარდიან საინვესტიციო პაკეტს, რომელიც ქვეყნის ეკონომიკური განვითარებისთვისაა მობილიზებული.
შედარებისთვის, მივლინებებზე დახარჯული 200 მილიონი ლარი დაახლოებით 75 მილიონ აშშ დოლარს შეადგენს. ეს რესურსი საკმარისი იქნებოდა საქართველოში 15 თანამედროვე საჯარო სკოლის სრულად ასაშენებლად და აღსაჭურვად. ბიუროკრატიული აპარატის შენახვის ხარჯები იზრდება, მაშინ როდესაც დასავლური ფინანსური დახმარების მოცულობა მცირდება პოლიტიკური სტაგნაციის გამო.
ურთიერთობის აღდგენა არ არის მხოლოდ პოლიტიკური ჟესტი. ეს არის ეკონომიკური არჩევანი ეფექტურ მართვასა და იმ სტაგნაციას შორის, რომელსაც ქვეყანა საერთაშორისო იზოლაციის პირობებში იხდის. პოლიტიკური დიალოგის აღდგენის კრიტერიუმები საჯაროა — მათი შესრულება განსაზღვრავს, გაგრძელდება თუ არა საბიუჯეტო რესურსების არაეფექტური ხარჯვა, თუ მოხდება მათი ტრანსფორმაცია რეალურ ეკონომიკურ ზრდაში.
მონაცემები ეყრდნობა საბიუჯეტო ხარჯების მონიტორინგის ანგარიშსა და საერთაშორისო ეკონომიკური პარტნიორობის 2024-2026 წლების სტატისტიკას.
