დღეში 4.2 მილიონი ბარელი ნავთობი — სწორედ ამ მოცულობის რესურსს განკარგავს არაბთა გაერთიანებული საამიროები (UAE) 2026 წლის 1-ელი მაისიდან სრულიად დამოუკიდებლად, OPEC-ისა და OPEC+-ის კვოტების გვერდის ავლით. ნავთობის ექსპორტიორი ქვეყნების ორგანიზაციის დატოვების გადაწყვეტილება საუდის არაბეთთან წინასწარი კონსულტაციების გარეშე იქნა მიღებული, რაც გლობალურ ბაზარზე ფინანსური ძალთა ბალანსის სერიოზულ გადანაცვლებას მოასწავებს.
საამიროების ენერგეტიკის მინისტრის, სუჰაილ მოჰამედ ალ-მაზრუეის განმარტებით, ეს ნაბიჯი რეგიონის ენერგეტიკული სტრატეგიის საფუძვლიანი გადახედვის შედეგია. მართალია, ჰორმუზის სრუტეში არსებული ლოგისტიკური ვითარების გათვალისწინებით, ბაზარზე მყისიერ რყევებს არ პროგნოზირებენ, თუმცა გრძელვადიანი ეკონომიკური მოცემულობა უკვე იცვლება. OPEC-იდან გასვლით საამიროები თავისუფლდება იმ ხელოვნური შეზღუდვებისგან, რომლებსაც კარტელი ფასების შესანარჩუნებლად აწესებდა.
ამ გეოპოლიტიკურ გადათამაშებაში ფინანსურად ყველაზე მეტად რუსეთის ფედერაცია ზარალდება. მოსკოვისთვის OPEC+ სასიცოცხლო მექანიზმი იყო ენერგომატარებლებზე მაღალი ფასების ხელოვნურად დასაჭერად. ამჟამად რუსეთის ფედერალური ბიუჯეტის შემოსავლების თითქმის 30% უშუალოდ ნავთობისა და გაზის ექსპორტზეა დამოკიდებული. ბაზარზე საამიროების მიერ დამატებითი მოცულობების გამოტანა, გრძელვადიან პერსპექტივაში, მიწოდების ზრდასა და ფასების გარდაუვალ კორექციას გამოიწვევს. ეკონომიკური გათვლებით, ნავთობზე ფასის მხოლოდ ერთი დოლარით კლებაც კი რუსეთის ბიუჯეტს წლიურად დაახლოებით 1.5 მილიარდი დოლარის დანაკლისს უქმნის.
მასშტაბების უკეთ აღსაქმელად: 4.2 მილიონი ბარელის მოპოვება, ბარელზე 80 დოლარიანი საშუალო ნიშნულის პირობებში, დღიურად 336 მილიონ აშშ დოლარს გამოიმუშავებს. ეს თანხა სულ რაღაც 24 საათში გენერირდება და 2.5-ჯერ აღემატება საქართველოს ეკონომიკის სამინისტროს 2024 წლის მთლიან წლიურ ბიუჯეტს (რომელიც დაახლოებით 130 მილიონი დოლარის ექვივალენტია). საამიროებმა დაასკვნეს, რომ საკუთარი ენერგეტიკული პოტენციალის სრული რეალიზება გაცილებით მომგებიანია, ვიდრე სხვის მიერ მართული კვოტების მორჩილება.
აქამდე OPEC+-ის სისტემა რუსეთს საშუალებას აძლევდა, სხვა ქვეყნების მიერ დაწესებული შეზღუდვების ხარჯზე შეენარჩუნებინა საკუთარი შემოსავლები. საამიროების დემარში ადასტურებს, რომ როდესაც სახელმწიფოები ეროვნულ ეკონომიკურ ინტერესებს პრიორიტეტად აქცევენ, ხელოვნური სავაჭრო ბლოკები და კრემლის ენერგეტიკული ბერკეტები ფინანსურ გავლენას კარგავს.
