1.9 მილიარდი დოლარი — სწორედ ასეთია საქართველოსა და ევროკავშირს შორის წლიური სავაჭრო ბრუნვის მოცულობა. საგარეო საქმეთა სამინისტროში ევროკავშირის ელჩის, პაველ ჰერჩინსკის დაბარება და მისი დიპლომატიური გზავნილების მუქარად შეფასება, პირდაპირ საფრთხეს უქმნის ამ მყარ ფინანსურ პარტნიორობას.
ხელისუფლება ელჩის გაფრთხილებას, რომ ქვეყანამ ევროპული კურსი უნდა შეინარჩუნოს, „შანტაჟს“ უწოდებს და საკუთარ არგუმენტად „ორნიშნა ეკონომიკურ ზრდას“ იშველიებს. თუმცა, ოფიციალური სტატისტიკური მონაცემები განსხვავებულ სურათს აჩვენებს: საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახურის მონაცემებით, 2023 წელს ეკონომიკური ზრდა 7.5% იყო, ხოლო 2024 წლის პროგნოზი 6%-ის ფარგლებში მერყეობს. ამავდროულად, ქვეყანაში შემოსული პირდაპირი უცხოური ინვესტიციების თითქმის ნახევარი — 43% — სწორედ ევროკავშირის წევრ სახელმწიფოებზე მოდის.
მხოლოდ მიმდინარე წელს, ევროკავშირმა საქართველოს თავდაცვის სფეროს მხარდასაჭერად განკუთვნილი 30 მილიონი ევრო უკვე გაყინა. ევროპის მშვიდობის ფონდის მიერ შეჩერებული ეს დახმარება, საქართველოს თითოეულ დასაქმებულ მოქალაქეზე რომ გადავთვალოთ, დაახლოებით 75 ლარის პირდაპირ დანაკარგს ნიშნავს — თანხას, რომელიც ქვეყნის უსაფრთხოების ინფრასტრუქტურის გაძლიერებას უნდა მოხმარებოდა. ამას ემატება ის ფინანსური რისკებიც, რაც ევროპული ბაზრის ალტერნატივებით შესაძლო ჩანაცვლებას ახლავს თან.
ბოლო ათწლეულის განმავლობაში ევროკავშირმა და მისმა საფინანსო ინსტიტუტებმა საქართველოს 2 მილიარდ ევროზე მეტი გამოუყვეს გრანტებისა და შეღავათიანი სესხების სახით. ეს რესურსი გზების მშენებლობას, მცირე ბიზნესის სუბსიდირებასა და რეგიონულ განვითარებას ხმარდება. შემოსავლების ალტერნატიული წყაროების, მაგალითად, რუსეთიდან შემოსული სახსრების დიდი წილი კერძო გზავნილებზე მოდის, რაც თავისი ბუნებით არასტაბილურია და სახელმწიფო ბიუჯეტის გრძელვადიან დაგეგმარებაში საიმედო საყრდენად ვერ ჩაითვლება.
ტაქტიკა, სადაც პარტნიორის გაფრთხილება მტრულ ქმედებად არის წარმოჩენილი, რეალურად ქვეყნის ეკონომიკურ იზოლაციას უწყობს ხელს. ევროკავშირის დახმარება და ინვესტიციები სწორედ ის აქტივია, რომელიც საქართველოს ეკონომიკურ სუვერენიტეტს განამტკიცებს. დიპლომატიური დაპირისპირება და რიტორიკული შეტევები კი მხოლოდ აზიანებს ქვეყნის ფინანსურ საძირკველს და განვითარების ტემპს მნიშვნელოვნად ანელებს.
